วันเสาร์ที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2551

งงงวย ก๋วยเตี๋ยว เดี๋ยวก่อน

มีเหตุให้ต้องไป survey location ที่ตึกแถวถนนเพชรบุรีตัดใหม่ ช่วงตึกอิตัลไทย
แล้วผมก็ได้พบกับร้านก๋วยเตี๋ยวที่อยู่ในลิสต์ที่ต้องเข้าไปคุยด้วย



เจ้าของร้านชื่อคุณลุงสิทธิโชค ผมต้องขออนุญาตขึ้นไปสำรวจดาดฟ้าร้านคุณลุง
เพื่อทำการติดตั้งอะไรบางอย่าง
แต่อะไรบางอย่างของผมต้องสะดุดลง เมื่อเจออะไรบางอย่างของคุณลุง

ใช่แล้ว ร้านคุณลุงมีตู้โทรศัพท์ระบบหยอดเหรียญขององค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย
อยู่ในร้านพร้อมสมุดหน้าเหลือง
ยังไม่พอ เมื่อหันไปทางขวามือ พบหม้อก๋วยเตี๋ยวและอะไรบางอย่างอีกแล้ว

ชัดมั้ย โอเคดูกันใกล้ๆ

ผมขอไม่เอ่ยถึงทั้งสองสิ่งที่ได้หลุดเข้าไปอยู่ร้านแห่งนี้ อยากให้ลองจินตนาการดู
....ดูแล้วบอกผมด้วย

วันพุธที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2551

taxi

"โทรจากตู้ไหนเนี่ย
คุณไม่ต้องคิดมากหรอก ทำใจให้สบายเหอะ
ไม่ต้องคิดอะไรเยอะมาก คุณหน่ะทำตัวคุณเอง
สิ้นเดือนเดี๋ยวกลับบ้านผมกัน
ไปบ้านผมกัน
นี่ไง ผมขับรถเก็บเงินอยู่นี่ไง
คุณไปเอาน้ำล้างหัว ทำตัวทำใจให้สบายเหอะ
ผมไม่โกรธคุณแล้ว
พอๆๆๆๆๆๆ ผมขับรถอยู่
ผมรักคุณนะ
ทำตัวดีๆ แล้วเดี๋ยวกลับไปบ้านกัน
แค่นี้ก่อนนะ แบตผมไม่ค่อยดี แค่นี้ก่อนๆ"
8 นาทีผ่านไป
"...."
"ผมขึ้นไปหาคุณได้มั้ย
จะเอาอะไรมั้ย เด๊ยวเอาขึ้นไปฝาก
งั้นคุณเลี้ยงผมด้วย
เมื่อคืนได้กี่งาน
โอเคๆ ถ้าคุณเลี้ยงผม ผมจะยกโทษให้หมดเลย
ที่แล้วมา ผมยกให้หมดเลย
กินเหมือนคุณนั่นแหละ เออๆๆ"
บทสนทนาของคนขับ taxi ขณะที่ผมนั่งจากที่พักไปที่ทำงาน......สุดยอดมาก
time 10:32 date 280808

วันอังคารที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2551

ปริญญาเตียง


เมื่อก่อนเคยขายยา แต่ด้วยสภาพเศรษฐกิจ และการขยายตัวของร้านขายยาสัญชาตินอกทั้งวัตสัน และบูทส์ ทำให้ชีวิตหักเห ต้องหันมาขายเตียงนอนเหมือนกับร้านค้าใกล้เคียงอื่นๆย่านคลองเตย อย่างไรก็ดี ที่นอนที่คุณซื้อไปจากร้านของเรา จะได้รับบริการที่แตกต่างจากร้านอื่นๆแน่นอน ทั้งนี้จะได้รับการสอบถามถึงอาการเจ็บไข้ได้ป่วยจากการนอน และวินิจฉัยเบื้องต้นแล้วว่า เภสัชกรของเราจะสั่งจ่ายเตียงด้วยฟูกชนิดใด อาจให้เป็นเตียงชุด เตียงแผนโบราณ เตียงจีน เตียงน้ำ หรือเตียงเม็ด ดังนั้นโปรดมั่นใจทุกครั้งที่คุณซื้อ เพราะเราขายเตียงโดยกลุ่มเภสัชกรปริญญา
สถานที่ : ปีนัง คลองเตย

วันอังคารที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2551

รุ่นใหญ่ ใจต้องนิ่ง

อาจเพราะกูยังเด็ก เทียบกับสังคมกว้างใหญ่
เด็กอย่างกู มันก็ไม่เท่าไหร่
ยังนิ่งไม่พอ เพราะกูไม่ใช่รุ่นใหญ่
กูอยู่ตรงนี้ กูรู้ตัวกูเท่าไหร่
กูไม่ใช่คางคก ต้องพองตัวให้ใหญ่
กูไม่เคยตอแหล ไม่เคยโกหกใคร
กูไม่ตีหน้าเซ่อ เออออกับเค้าไป
เพราะกูมันเด็ก เด็กที่มีแต่ใจ
อยากจะให้เค้ารัก ก็ต้องรักเค้าด้วยใจ
เอะอะเอาเงินฟาด ชาติฉิบหายรู้มั้ย
กูก็เป็นซะอย่างงี้ ไม่ค่อยมีซะเท่าไหร่
กูบอกมึงแล้ว ว่ากูมีแต่หัวใจ
ใช้ใจทำงาน เกียจคร้านก็ออกไป
กูใช้สมองคิด ว่าถูกผิดอันไหน
ใช้ตีนเดินตรวจ เข้มงวดกันเข้าไป
ใช้มือช่วยยก สกปรกก็จับได้
กูไม่ได้นั่งเฉยๆ ละเลยซะเมื่อไหร่
ไม่ได้ชี้นิ้วสั่ง เค้าไม่ฟังกูก็ได้
อยากได้ใจใคร ก็ต้องให้ใจเค้าไป
ใจกูมันเท่านี้ เท่าที่มีก็ให้หมดใจ
หรือเพราะใจกูเล็ก กูมันเด็กไม่รุ่นใหญ่
ใจกูไม่นิ่ง เพราะกูไม่รุ่นใหญ่
กูไม่อยากเป็นใหญ่ กูไม่อยากรุ่นใหญ่