อาจเพราะกูยังเด็ก เทียบกับสังคมกว้างใหญ่
เด็กอย่างกู มันก็ไม่เท่าไหร่
ยังนิ่งไม่พอ เพราะกูไม่ใช่รุ่นใหญ่
กูอยู่ตรงนี้ กูรู้ตัวกูเท่าไหร่
กูไม่ใช่คางคก ต้องพองตัวให้ใหญ่
กูไม่เคยตอแหล ไม่เคยโกหกใคร
กูไม่ตีหน้าเซ่อ เออออกับเค้าไป
เพราะกูมันเด็ก เด็กที่มีแต่ใจ
อยากจะให้เค้ารัก ก็ต้องรักเค้าด้วยใจ
เอะอะเอาเงินฟาด ชาติฉิบหายรู้มั้ย
กูก็เป็นซะอย่างงี้ ไม่ค่อยมีซะเท่าไหร่
กูบอกมึงแล้ว ว่ากูมีแต่หัวใจ
ใช้ใจทำงาน เกียจคร้านก็ออกไป
กูใช้สมองคิด ว่าถูกผิดอันไหน
ใช้ตีนเดินตรวจ เข้มงวดกันเข้าไป
ใช้มือช่วยยก สกปรกก็จับได้
กูไม่ได้นั่งเฉยๆ ละเลยซะเมื่อไหร่
ไม่ได้ชี้นิ้วสั่ง เค้าไม่ฟังกูก็ได้
อยากได้ใจใคร ก็ต้องให้ใจเค้าไป
ใจกูมันเท่านี้ เท่าที่มีก็ให้หมดใจ
หรือเพราะใจกูเล็ก กูมันเด็กไม่รุ่นใหญ่
ใจกูไม่นิ่ง เพราะกูไม่รุ่นใหญ่
กูไม่อยากเป็นใหญ่ กูไม่อยากรุ่นใหญ่
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น